قانون عکس مجذور فاصله در نورپردازی چیست؟
مقدمه
در نورپردازی حرفهای، فاصله منبع نور تا سوژه فقط مشخص نمیکند که نور چقدر روشن یا تاریک باشد. تغییر همین فاصله میتواند نسبت روشنایی سوژه و پسزمینه، یکنواختی نور روی چند نفر، اختلاف نور بین صورت و بدن و حتی میزان قدرت موردنیاز فلاش را تغییر دهد. یکی از مهمترین اصولی که این رفتار را توضیح میدهد، قانون عکس مجذور فاصله یا Inverse Square Law است.
این قانون در نگاه اول ممکن است یک مفهوم فیزیکی و ریاضی به نظر برسد، اما در عمل یکی از کاربردیترین ابزارهای ذهنی برای عکاس و فیلمبردار محسوب میشود. با شناخت آن میتوان پیشبینی کرد که چرا عقب بردن یک فلاش گاهی کاهش شدیدی در نوردهی ایجاد میکند، چرا نور نزدیک به مدل باعث تاریکتر شدن سریع پسزمینه میشود و چرا در عکاسی گروهی معمولاً قرار دادن نور در فاصله بیشتر، روشنایی یکنواختتری ایجاد میکند.
درک قانون عکس مجذور فاصله به معنای حفظ کردن چند عدد نیست. نکته اصلی این است که بدانیم شدت نور با فاصله رابطه خطی ندارد. اگر فاصله را دو برابر کنیم، نور به نصف کاهش پیدا نمیکند؛ در شرایط ایدهآل شدت روشنایی به حدود یکچهارم میرسد.
تعریف قانون عکس مجذور فاصله
قانون عکس مجذور فاصله بیان میکند که شدت نور دریافتی از یک منبع تقریباً نقطهای با مجذور فاصله از منبع نسبت معکوس دارد.
به زبان ساده:
هرچه فاصله بیشتر شود، شدت روشنایی با سرعت زیادی کاهش پیدا میکند.
رابطه کلی به شکل زیر بیان میشود:
شدت نور ∝ 1 ÷ فاصله²
اگر شدت نور را با E و فاصله را با d نشان دهیم:
E ∝ 1/d²
در نتیجه اگر فاصله دو برابر شود:
1 ÷ 2² = 1/4
یعنی شدت نور تقریباً به یکچهارم مقدار اولیه میرسد.
رفتار نور در فاصلههای مختلف
فرض کنیم یک منبع نور در فاصله یک متری از سوژه قرار گرفته و شدت نور در این نقطه را ۱۰۰ درصد در نظر بگیریم.
اگر نور را به فاصله دو متری منتقل کنیم، شدت تقریبی به ۲۵ درصد میرسد.
در فاصله سه متری:
1 ÷ 3² = 1/9
یعنی حدود ۱۱ درصد شدت اولیه باقی میماند.
در فاصله چهار متری:
1 ÷ 4² = 1/16
یعنی فقط حدود ۶٫۲۵ درصد شدت اولیه باقی خواهد ماند.
| فاصله نسبی | شدت تقریبی نور |
| 1 متر | 100٪ |
| 2 متر | 25٪ |
| 3 متر | 11.1٪ |
| 4 متر | 6.25٪ |
| 5 متر | 4٪ |
این جدول بهخوبی نشان میدهد که کاهش شدت نور با فاصله بسیار سریعتر از چیزی است که در نگاه اول انتظار داریم.
علت کاهش سریع شدت نور
نور پس از خروج از یک منبع در فضای بیشتری پخش میشود. با افزایش فاصله، مقدار ثابتی از انرژی نور باید سطح بزرگتری را پوشش دهد.
برای تصور ساده این موضوع، یک کره فرضی در اطراف منبع نور در نظر بگیرید. وقتی شعاع این کره افزایش پیدا میکند، مساحت سطح آن متناسب با مجذور شعاع افزایش مییابد.
بنابراین اگر فاصله دو برابر شود، نور تقریباً روی چهار برابر مساحت پخش خواهد شد.
در نتیجه سهم نوری که به هر واحد سطح میرسد کاهش پیدا میکند.
این اصل پایه فیزیکی قانون عکس مجذور فاصله است.
تفاوت کاهش نور با کاهش قدرت فلاش
عقب بردن فلاش و کاهش قدرت فلاش ممکن است هر دو باعث کاهش نوردهی سوژه شوند، اما از نظر نورپردازی نتیجه یکسانی ایجاد نمیکنند.
اگر قدرت فلاش را کاهش دهید ولی موقعیت آن ثابت بماند، نسبت فاصلههای موجود در صحنه تغییر نمیکند و الگوی افت نور تقریباً ثابت میماند.
اما اگر منبع نور را دور کنید:
- شدت نور کاهش پیدا میکند؛
- اختلاف نسبی فاصله منبع تا بخشهای مختلف صحنه تغییر میکند؛
- یکنواختی نور افزایش پیدا میکند؛
- اندازه ظاهری منبع نور نیز کوچکتر میشود.
بنابراین تغییر فاصله یک تصمیم نورپردازی است، نه صرفاً یک روش تنظیم نوردهی.
افت سریع نور در فاصله نزدیک
یکی از مهمترین نتایج عملی قانون عکس مجذور فاصله این است که نور در فواصل نزدیک نسبت به منبع، بسیار سریع افت میکند.
فرض کنید منبع نور یک متر با مدل فاصله دارد و پسزمینه یک متر پشت مدل قرار گرفته است.
فاصله منبع تا مدل:
1 متر
فاصله منبع تا پسزمینه:
2 متر
در مدل ساده قانون عکس مجذور فاصله، شدت نور روی پسزمینه تقریباً یکچهارم شدت نور روی مدل خواهد بود.
بنابراین میتوان بدون تغییر رنگ یا جنس پسزمینه، آن را بسیار تاریکتر از سوژه ثبت کرد.
این ویژگی در پرترههای استودیویی و تصاویر دراماتیک بسیار کاربردی است.
یکنواختتر شدن نور با دور کردن منبع
در نگاه اول ممکن است تصور شود که چون منبع نور دورتر ضعیفتر است، مدیریت آن دشوارتر خواهد بود. اما فاصله بیشتر یک مزیت مهم دارد: اختلاف شدت نور میان قسمتهای مختلف صحنه کمتر میشود.
فرض کنید دو نفر با فاصله یک متر پشت سر یکدیگر قرار گرفتهاند.
اگر نفر اول یک متر با نور فاصله داشته باشد:
- نفر اول = 1 متر
- نفر دوم = 2 متر
این اختلاف بسیار بزرگ است.
اما اگر منبع نور را عقب ببریم:
- نفر اول = 5 متر
- نفر دوم = 6 متر
اختلاف یک متری همچنان وجود دارد، اما از نظر نسبی بسیار کوچکتر شده است.
در نتیجه اختلاف روشنایی دو نفر کاهش پیدا میکند.
کاربرد قانون عکس مجذور فاصله در عکاسی گروهی
در عکاسی گروهی معمولاً هدف این است که افراد مختلف تا حد امکان نوردهی مشابهی داشته باشند.
اگر منبع نور به افراد جلویی بسیار نزدیک باشد، کسانی که کمی عقبتر قرار گرفتهاند ممکن است به شکل محسوسی تاریکتر دیده شوند.
راهحل رایج این است که منبع نور:
- بزرگتر انتخاب شود؛
- در فاصله بیشتری قرار گیرد؛
- با قدرت بالاتری استفاده شود.
با دور کردن نور، اختلاف فاصله افراد نسبت به فاصله کل منبع کاهش پیدا میکند و روشنایی گروه یکنواختتر خواهد شد.
این اصل در عکاسی خانوادگی، پرتره گروهی، عروسی، عکس تیمی و تصاویر تبلیغاتی چندنفره اهمیت زیادی دارد.
کاربرد قانون عکس مجذور فاصله در پرتره
در پرتره تکنفره شرایط متفاوت است. بسیاری از عکاسان عمداً منبع نور را نزدیک مدل قرار میدهند.
این کار دو نتیجه مهم دارد.
نخست، اگر اصلاحکننده بزرگی مانند سافتباکس استفاده شود، منبع از دید سوژه بزرگتر خواهد شد و نور نرمتری ایجاد میکند.
دوم، نور پس از عبور از سوژه سریع افت میکند و پسزمینه میتواند تاریکتر باقی بماند.
بنابراین قرار دادن یک سافتباکس بزرگ نزدیک مدل میتواند همزمان:
- نور نرم روی صورت ایجاد کند؛
- سوژه را از پسزمینه جدا کند؛
- کنترل بیشتری روی روشنایی محیط ایجاد کند.
کنترل روشنایی پسزمینه با فاصله نور
قانون عکس مجذور فاصله یکی از مؤثرترین ابزارهای کنترل پسزمینه بدون استفاده از نور جداگانه است.
فرض کنید مدل در مقابل یک پسزمینه خاکستری قرار دارد.
اگر نور اصلی نزدیک مدل باشد و مدل از پسزمینه فاصله داشته باشد، مقدار نوری که به پسزمینه میرسد بسیار کاهش مییابد.
در نتیجه پسزمینه خاکستری ممکن است در تصویر تقریباً مشکی دیده شود.
در مقابل، اگر نور اصلی را عقب ببرید، اختلاف فاصله میان مدل و پسزمینه نسبت به منبع کاهش پیدا میکند و پسزمینه نور بیشتری دریافت خواهد کرد.
بنابراین با جابهجایی منبع نور میتوان ظاهر پسزمینه را بدون تغییر خود پسزمینه کنترل کرد.
نمونه عملی کنترل پسزمینه
دو سناریو را مقایسه کنیم.
حالت اول: نور نزدیک
فاصله نور تا مدل: 1 متر
فاصله مدل تا پسزمینه: 2 متر
فاصله نور تا پسزمینه: 3 متر
نسبت شدت نور:
مدل: 1/1² = 1
پسزمینه: 1/3² = 1/9
پسزمینه مقدار بسیار کمتری نور دریافت میکند.
حالت دوم: نور دور
فاصله نور تا مدل: 5 متر
فاصله مدل تا پسزمینه: 2 متر
فاصله نور تا پسزمینه: 7 متر
اختلاف نسبی شدت نور در این حالت بهمراتب کمتر از سناریوی اول است.
بنابراین پسزمینه روشنتر دیده خواهد شد.
ارتباط قانون عکس مجذور فاصله با استاپهای نوردهی
در عکاسی، تغییر شدت نور معمولاً با واحد Stop بیان میشود.
هر یک استاپ کاهش نور به معنای نصف شدن شدت نور است.
وقتی فاصله منبع نور دو برابر میشود، شدت آن در مدل ایدهآل به یکچهارم کاهش پیدا میکند.
یکچهارم یعنی دو بار نصف شدن:
100٪ → 50٪ = یک استاپ
50٪ → 25٪ = دو استاپ
بنابراین دو برابر کردن فاصله تقریباً معادل دو استاپ کاهش روشنایی است.
| تغییر فاصله | تغییر تقریبی نوردهی |
| 1× → 1.4× | حدود 1 استاپ کاهش |
| 1× → 2× | حدود 2 استاپ کاهش |
| 1× → 2.8× | حدود 3 استاپ کاهش |
| 1× → 4× | حدود 4 استاپ کاهش |
این ارتباط برای تنظیم سریع نور در استودیو بسیار کاربردی است.
فاصله ۱.۴ برابر و کاهش یک استاپی نور
یکی از روابط مفید برای عکاسان این است که برای کاهش تقریباً یک استاپ نور فقط با تغییر فاصله، لازم نیست فاصله را دو برابر کنید.
چون:
√2 ≈ 1.414
اگر فاصله را تقریباً ۱.۴ برابر کنید، شدت نور به حدود نصف میرسد.
برای مثال:
1 متر → حدود 1.4 متر = تقریباً یک استاپ کاهش
2 متر → حدود 2.8 متر = تقریباً یک استاپ کاهش
این رابطه میتواند هنگام تنظیم دستی فلاش بسیار مفید باشد.
کاربرد قانون در فلاش استودیویی
قانون عکس مجذور فاصله در استفاده از فلاشهای استودیویی اهمیت زیادی دارد.
فرض کنید فلاش در قدرت مشخصی تنظیم شده اما سوژه بیش از حد روشن است.
یکی از روشها کاهش قدرت فلاش است.
روش دیگر افزایش فاصله منبع نور است.
اما این دو راه نتیجه بصری کاملاً یکسان ندارند.
عقب بردن نور میتواند:
- شدت را کم کند؛
- یکنواختی نور را افزایش دهد؛
- افت نور روی پسزمینه را کاهش دهد؛
- منبع را از نظر ظاهری کوچکتر کند.
بنابراین قبل از تغییر فاصله باید مشخص شود که هدف فقط اصلاح نوردهی است یا تغییر رفتار نور نیز مدنظر قرار دارد.
کاربرد قانون در نور ثابت
همین اصول درباره چراغهای LED و سایر منابع نور ثابت نیز کاربرد دارند.
اگر یک LED نزدیک سوژه قرار داشته باشد، تغییر چند ده سانتیمتری موقعیت آن میتواند نوردهی را بهطور محسوسی تغییر دهد.
این مسئله در فیلمبرداری، تولید محتوا و استودیوهای کوچک اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سوژه ممکن است هنگام حرکت به سمت منبع نور یا دور شدن از آن، روشنایی متفاوتی پیدا کند.
در چنین شرایطی قرار دادن نور در فاصله بیشتر میتواند نوردهی یکنواختتری در محدوده حرکت سوژه ایجاد کند.
کاربرد در فیلمبرداری سوژه متحرک
در ویدیو ممکن است بازیگر، مجری یا تولیدکننده محتوا چند قدم به جلو و عقب حرکت کند.
اگر منبع نور بسیار نزدیک باشد، حتی تغییر فاصله نسبتاً کوچک میتواند باعث تغییر محسوس روشنایی چهره شود.
برای مثال حرکت از فاصله یک متری به دو متری تغییر بسیار بزرگی است.
اما حرکت از پنج متر به شش متر از نظر نسبی تفاوت بسیار کمتری ایجاد میکند.
به همین دلیل در صحنههایی که سوژه حرکت دارد، قرار دادن منابع نور در فاصله بیشتر میتواند به حفظ ثبات نوردهی کمک کند.
کاربرد در عکاسی محصول
قانون عکس مجذور فاصله در عکاسی محصول نیز بسیار مهم است.
اگر یک محصول کوچک تقریباً تخت باشد، منبع نزدیک معمولاً مشکلی در یکنواختی ایجاد نمیکند.
اما در سوژههایی با عمق زیاد، مانند:
- کیف
- کفش
- مبلمان
- غذا
- تجهیزات الکترونیکی
- محصولات صنعتی
قرار دادن منبع بسیار نزدیک ممکن است قسمت نزدیک محصول را روشنتر از قسمت دور آن کند.
با دور کردن منبع، اختلاف شدت نور روی بخشهای مختلف محصول کاهش پیدا میکند.
تأثیر قانون در عکاسی تمامقد
در نورپردازی تمامقد، فاصله بین قسمت بالایی و پایینی بدن نسبت به منبع نور اهمیت پیدا میکند.
اگر یک سافتباکس کوچک بسیار نزدیک صورت مدل قرار گیرد، نور ممکن است در قسمت پاها ضعیفتر باشد.
برای رفع این مشکل میتوان:
- منبع نور بزرگتر انتخاب کرد؛
- فاصله آن را افزایش داد؛
- زاویه سافتباکس را اصلاح کرد؛
- از منبع نور مکمل استفاده کرد.
بنابراین قانون عکس مجذور فاصله فقط درباره روشنایی کلی نیست، بلکه به یکنواختی روشنایی روی خود سوژه نیز مربوط میشود.
محدودیت قانون در منابع نور بزرگ
قانون عکس مجذور فاصله در دقیقترین شکل خود برای منبع نور نقطهای در فضای آزاد تعریف میشود.
اما تجهیزات نورپردازی عکاسی همیشه منبع نقطهای نیستند.
یک سافتباکس ۱۵۰ سانتیمتری که تنها ۵۰ سانتیمتر با مدل فاصله دارد، منبع بزرگی محسوب میشود و نور آن دقیقاً مانند یک نقطه کوچک رفتار نمیکند.
در فاصلههای بسیار نزدیک، رفتار منابع بزرگ میتواند با مدل ساده 1/d² تفاوت داشته باشد.
هرچه فاصله منبع نسبت به ابعاد خود منبع بیشتر شود، رفتار آن به مدل منبع نقطهای نزدیکتر خواهد شد.
بنابراین قانون عکس مجذور فاصله باید بهعنوان یک مدل بسیار قدرتمند برای پیشبینی رفتار نور استفاده شود، نه یک عدد مطلق برای تمام شرایط واقعی استودیو.
تأثیر دیوارها و بازتاب نور محیط
در استودیو واقعی، نور فقط مستقیماً از فلاش به سوژه نمیرسد.
بخشی از آن ممکن است از:
- دیوار
- سقف
- کف
- رفلکتور
- پارچههای روشن
- تجهیزات اطراف
بازتاب شود.
این نورهای بازتابی باعث میشوند اندازهگیری واقعی افت نور دقیقاً مطابق محاسبات تئوری نباشد.
در اتاق سفید، نور بازتابشده میتواند سایهها را پر کند و اختلاف روشنایی را کاهش دهد.
در استودیویی با دیوارهای مشکی، رفتار نور معمولاً به شرایط تئوری نزدیکتر خواهد بود.
تفاوت Falloff و کیفیت نور
یکی از نکات مهم این است که افت نور یا Light Falloff با نرمی و سختی نور یک مفهوم نیست.
افت نور بیان میکند شدت روشنایی با فاصله چگونه تغییر میکند.
نرمی نور عمدتاً به اندازه ظاهری منبع نور نسبت به سوژه وابسته است.
با این حال فاصله روی هر دو موضوع اثر میگذارد.
نزدیک کردن یک سافتباکس بزرگ معمولاً:
- اندازه ظاهری آن را افزایش میدهد؛
- نور را نرمتر میکند؛
- افت نور را سریعتر میکند.
به همین دلیل این دو ویژگی اغلب همزمان تغییر میکنند و ممکن است با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
تفاوت نور نزدیک و نور دور در عمل
| ویژگی | منبع نزدیک | منبع دور |
| شدت نور روی سوژه | بیشتر | کمتر |
| افت نور در عمق صحنه | سریعتر | آرامتر |
| یکنواختی روی گروه | کمتر | بیشتر |
| روشنایی پسزمینه | معمولاً کمتر | معمولاً بیشتر |
| اندازه ظاهری منبع | بزرگتر | کوچکتر |
| نرمی نور با منبع یکسان | بیشتر | کمتر |
| قدرت موردنیاز فلاش | کمتر | بیشتر |
| حساسیت به حرکت سوژه | بیشتر | کمتر |
| مناسب برای | پرتره و کنترل پسزمینه | گروه و فضای بزرگ |
اشتباه رایج در برداشت از قانون عکس مجذور فاصله
یک برداشت اشتباه این است که نور نزدیک همیشه سریعتر از نور دور «در فضا» ضعیف میشود.
در واقع قانون بنیادی برای همه فاصلهها یکسان است. چیزی که باعث میشود افت نور نزدیک سریعتر به نظر برسد، تغییر نسبی بزرگ فاصله است.
حرکت از یک متر به دو متر یعنی فاصله دو برابر شده است.
اما حرکت از ده متر به یازده متر فقط ۱۰ درصد افزایش فاصله محسوب میشود.
بنابراین تغییر یک متر در فاصله نزدیک اثر بسیار بیشتری نسبت به همان یک متر در فاصله دور دارد.
تنظیم عملی نور با استفاده از قانون
برای استفاده از قانون عکس مجذور فاصله در استودیو لازم نیست همیشه محاسبات ریاضی انجام دهید.
یک روش عملی این است:
ابتدا محل منبع نور را براساس کیفیت و زاویه مطلوب انتخاب کنید.
سپس شدت نور را با فلاشمتر یا هیستوگرام بررسی کنید.
اگر اختلاف روشنایی بین سوژه و پسزمینه کافی نیست، نور را به سوژه نزدیکتر کرده و در صورت نیاز قدرت فلاش را کاهش دهید.
اگر افراد مختلف یا قسمتهای مختلف سوژه نوردهی یکنواخت ندارند، منبع را کمی دورتر قرار داده و قدرت آن را افزایش دهید.
به این ترتیب فاصله به ابزار طراحی نور تبدیل میشود.
سناریوهای کاربردی برای انتخاب فاصله
| هدف نورپردازی | تصمیم مناسب |
| پسزمینه تیرهتر | نور را به سوژه نزدیکتر کنید |
| نور یکنواخت روی گروه | منبع را دورتر ببرید |
| کاهش تغییر نور هنگام حرکت سوژه | منبع را دورتر قرار دهید |
| نور نرمتر با همان سافتباکس | منبع را نزدیکتر کنید |
| روشن شدن نسبی پسزمینه | نور را دورتر کنید |
| ایجاد افت نور دراماتیک | نور نزدیکتر |
| نور یکنواخت روی محصول بزرگ | منبع بزرگ و نسبتاً دورتر |
نقش فلاشمتر در بررسی افت نور
فلاشمتر یکی از بهترین ابزارها برای مشاهده مستقیم قانون عکس مجذور فاصله است.
میتوانید یک فلاش را در موقعیت ثابت قرار دهید و مقدار نور را در فاصلههای مختلف اندازهگیری کنید.
برای مثال:
- اندازهگیری در 1 متر
- اندازهگیری در4 متر
- اندازهگیری در 2 متر
- اندازهگیری در8 متر
در شرایط مناسب، تقریباً میتوان کاهشهای متوالی یک استاپی را مشاهده کرد.
این آزمایش ساده درک بسیار دقیقی از رفتار واقعی تجهیزات نورپردازی ایجاد میکند.
اهمیت قانون عکس مجذور فاصله برای عکاس حرفهای
عکاسی که این قانون را درک میکند، برای حل مشکلات نورپردازی فقط به تغییر قدرت فلاش متکی نیست.
او میتواند با جابهجایی منبع نور:
- روشنایی پسزمینه را کنترل کند؛
- افراد یک گروه را یکنواختتر نورپردازی کند؛
- افت نور روی بدن را مدیریت کند؛
- نور متحرک را پایدارتر کند؛
- نسبت نور سوژه و محیط را تغییر دهد.
بنابراین قانون عکس مجذور فاصله یکی از اصول بنیادی است که مستقیماً به تصمیمهای عملی در استودیو تبدیل میشود.
جمعبندی
قانون عکس مجذور فاصله یا Inverse Square Law توضیح میدهد که شدت نور با افزایش فاصله از منبع چگونه کاهش پیدا میکند. در مدل ایدهآل، شدت روشنایی با مجذور فاصله رابطه معکوس دارد؛ بنابراین دو برابر کردن فاصله باعث کاهش شدت نور به حدود یکچهارم میشود.
اهمیت این قانون در نورپردازی بسیار فراتر از محاسبه شدت نور است. فاصله منبع نور تعیین میکند اختلاف روشنایی بین قسمتهای مختلف صحنه چقدر باشد، پسزمینه چه میزان نور دریافت کند و یک گروه با چه میزان یکنواختی نورپردازی شود.
نور نزدیک افت سریعتر و اختلاف روشنایی بیشتری در عمق صحنه ایجاد میکند، در حالی که نور دورتر روشنایی یکنواختتری در فضای وسیعتر فراهم میکند.
در عین حال باید در نظر داشت که سافتباکسهای بزرگ و محیطهای بازتابنده دقیقاً مانند یک منبع نقطهای رفتار نمیکنند. بنابراین این قانون بهترین نتیجه را زمانی دارد که بهعنوان یک اصل پیشبینی و طراحی نور استفاده شود و سپس با مشاهده تصویر یا اندازهگیری نور تکمیل شود.
پرسشهای متداول
دو برابر کردن فاصله فلاش چقدر شدت نور را کاهش میدهد؟
در شرایط ایدهآل، با دو برابر شدن فاصله شدت روشنایی به حدود یکچهارم میرسد که تقریباً معادل دو استاپ کاهش نور است.
چرا نور نزدیک باعث تاریکتر شدن پسزمینه میشود؟
زیرا اختلاف نسبی فاصله منبع تا سوژه و پسزمینه بیشتر است و نور پس از عبور از سوژه سریعتر افت میکند.
برای عکاسی گروهی نور نزدیک بهتر است یا دور؟
معمولاً منبع بزرگ و دورتر مناسبتر است، زیرا اختلاف روشنایی میان افراد کاهش پیدا میکند.
آیا قانون عکس مجذور فاصله برای سافتباکس هم دقیق است؟
اصل آن همچنان کاربرد دارد، اما سافتباکس بزرگ در فاصله نزدیک یک منبع نقطهای محسوب نمیشود؛ بنابراین میزان واقعی افت نور ممکن است دقیقاً مطابق مدل ریاضی ساده نباشد.
یک استاپ کاهش نور با تغییر فاصله چگونه ایجاد میشود؟
افزایش فاصله به حدود ۱.۴ برابر مقدار اولیه، در مدل ایدهآل تقریباً یک استاپ کاهش نور ایجاد میکند.