مقدمه

  در بسیاری از دوربین‌های بدون آینه امروزی، عکاس هنگام ورود به تنظیمات شاتر با چند گزینه روبه‌رو می‌شود: Mechanical Shutter، Electronic Shutter و Electronic First Curtain Shutter یا EFCS. هر سه حالت در نهایت یک وظیفه دارند؛ تعیین مدت زمانی که سنسور برای تشکیل تصویر نور دریافت می‌کند. تفاوت اصلی در شیوه آغاز و پایان نوردهی است.

شاتر مکانیکی برای کنترل نوردهی از دو پرده فیزیکی استفاده می‌کند. شاتر الکترونیکی بدون حرکت پرده‌ها و از طریق کنترل الکترونیکی سنسور تصویر را ثبت می‌کند. در حالت پرده اول الکترونیکی نیز شروع نوردهی الکترونیکی است اما پایان آن با پرده مکانیکی انجام می‌شود.

هر روش مزایا و محدودیت‌های متفاوتی دارد. شاتر الکترونیکی می‌تواند بی‌صدا و بسیار سریع باشد، اما احتمال Rolling Shutter و Banding در آن وجود دارد. شاتر مکانیکی عملکرد قابل پیش‌بینی‌تری در نور مصنوعی و عکاسی با فلاش دارد، اما دارای صدا و استهلاک مکانیکی است. EFCS نیز تلاش می‌کند بخشی از مزایای هر دو سیستم را در اختیار عکاس قرار دهد.

شناخت این تفاوت‌ها باعث می‌شود انتخاب نوع شاتر به یک تصمیم آگاهانه تبدیل شود، نه تنظیمی که همیشه بدون توجه به شرایط روی یک حالت باقی بماند.

ساختار دو پرده‌ای شاتر مکانیکی

شاتر مکانیکی معمولاً از دو پرده تشکیل شده است که در مقابل سنسور قرار دارند.

در آغاز نوردهی، پرده اول حرکت می‌کند و اجازه می‌دهد نور به سنسور برسد. پس از سپری شدن زمان تعیین‌شده برای نوردهی، پرده دوم حرکت کرده و سطح سنسور را می‌پوشاند.

پس از پایان ثبت تصویر، مکانیزم شاتر برای گرفتن عکس بعدی به وضعیت مناسب بازمی‌گردد.

در سرعت‌های شاتر نسبتاً پایین، ممکن است برای مدت کوتاهی تمام سطح سنسور به‌صورت هم‌زمان در معرض نور قرار گیرد. اما در سرعت‌های بالاتر، پرده دوم پیش از آنکه پرده اول مسیر خود را کاملاً تمام کند حرکت را آغاز می‌کند.

در نتیجه یک شکاف باریک میان دو پرده روی سنسور حرکت می‌کند.

این ساختار یکی از دلایل وجود محدودیت سرعت همگام‌سازی فلاش یا Flash Sync Speed در دوربین‌ها است.

عملکرد شاتر مکانیکی در عکاسی

شاتر مکانیکی سال‌ها استاندارد اصلی دوربین‌های عکاسی بوده است و همچنان در بسیاری از شرایط عملکرد بسیار قابل پیش‌بینی ارائه می‌دهد.

مهم‌ترین مزیت آن کاهش مشکلات مرتبط با سرعت خوانش سنسور است. برخلاف شاتر الکترونیکی، ثبت حرکت‌های سریع کمتر تحت تأثیر Rolling Shutter ناشی از خوانش خط‌به‌خط سنسور قرار می‌گیرد.

در محیط‌هایی با نور مصنوعی نیز شاتر مکانیکی در بسیاری از موارد احتمال Banding را کاهش می‌دهد.

سازگاری بهتر با فلاش یکی دیگر از مزایای مهم آن است. بیشتر سیستم‌های فلاش بر اساس عملکرد شاتر مکانیکی و سرعت همگام‌سازی مشخص دوربین طراحی شده‌اند.

محدودیت‌های شاتر مکانیکی

وجود قطعات متحرک مهم‌ترین تفاوت شاتر مکانیکی با سیستم الکترونیکی است.

حرکت پرده‌ها باعث ایجاد صدای شاتر می‌شود. این صدا در عکاسی عادی مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند، اما در مراسم رسمی، کنسرت، محیط‌های ساکت و عکاسی حیات وحش ممکن است نامطلوب باشد.

مکانیزم شاتر همچنین دارای عمر طراحی‌شده مشخصی است. تعداد بالای ثبت عکس در طول سال‌ها می‌تواند باعث استهلاک قطعات مکانیکی شود.

حرکت پرده‌ها در برخی شرایط می‌تواند مقدار بسیار کمی لرزش ایجاد کند که با عنوان Shutter Shock شناخته می‌شود. این اثر بیشتر در بعضی سرعت‌های شاتر و هنگام عکاسی با رزولوشن بالا یا فاصله کانونی زیاد قابل مشاهده است.

محدودیت سرعت نیز وجود دارد. بسیاری از دوربین‌ها در شاتر مکانیکی حداکثر سرعتی در محدوده 1/4000 یا 1/8000 ثانیه ارائه می‌کنند.

ساختار شاتر کاملاً الکترونیکی

در حالت Electronic Shutter، پرده مکانیکی برای آغاز یا پایان نوردهی حرکت نمی‌کند.

دوربین دریافت اطلاعات سنسور را به‌صورت الکترونیکی کنترل می‌کند.

در بیشتر سنسورهای CMOS معمولی، تمام پیکسل‌ها دقیقاً در یک لحظه خوانده نمی‌شوند. سنسور معمولاً به‌صورت ردیفی یا خط‌به‌خط خوانده می‌شود.

این فرآیند ممکن است از بالا به پایین سنسور تنها چند میلی‌ثانیه یا در برخی دوربین‌ها مدت بیشتری طول بکشد.

همین تفاوت زمانی کوچک میان خواندن قسمت‌های مختلف تصویر، اساس بسیاری از محدودیت‌های شاتر الکترونیکی است.

سکوت کامل در شاتر الکترونیکی

یکی از مشخص‌ترین مزایای شاتر الکترونیکی حذف صدای مکانیزم شاتر است.

وقتی پرده‌ای حرکت نمی‌کند، دوربین می‌تواند عکس را تقریباً بدون صدا ثبت کند.

این ویژگی در عکاسی مراسم، تئاتر، کنسرت‌های آرام، جلسات رسمی، عکاسی خیابانی و حیات وحش اهمیت زیادی دارد.

به همین دلیل در بسیاری از دوربین‌ها حالت شاتر الکترونیکی با عبارت‌هایی مانند Silent Shooting نیز نمایش داده می‌شود.

البته ممکن است دوربین برای اطلاع عکاس یک صدای مصنوعی یا علامت تصویری ایجاد کند که معمولاً قابل تنظیم است.

سرعت بالاتر شاتر الکترونیکی

شاتر الکترونیکی به حرکت فیزیکی پرده محدود نیست.

به همین دلیل برخی دوربین‌ها می‌توانند سرعت‌هایی فراتر از حداکثر سرعت شاتر مکانیکی ارائه دهند.

برای مثال ممکن است حداکثر سرعت شاتر مکانیکی دوربین 1/8000 ثانیه باشد اما شاتر الکترونیکی سرعت‌هایی مانند 1/16000 یا 1/32000 ثانیه را نیز فراهم کند.

این قابلیت در عکاسی با لنزهای بسیار روشن اهمیت زیادی دارد.

اگر بخواهید در نور روز با دیافراگم f/1.2 یا f/1.4 عکاسی کنید، سرعت بالاتر شاتر می‌تواند از نوردهی بیش از حد جلوگیری کند و امکان حفظ عمق میدان کم را فراهم سازد.

افزایش سرعت عکاسی پیاپی

یکی دیگر از مزایای مهم شاتر الکترونیکی، دستیابی به سرعت Burst بالاتر در بسیاری از دوربین‌ها است.

مکانیزم شاتر مکانیکی برای هر فریم باید حرکت کند و همین مسئله یک محدودیت فیزیکی ایجاد می‌کند.

در حالت الکترونیکی این محدودیت کاهش می‌یابد.

به همین دلیل بعضی دوربین‌های ورزشی و حیات وحش می‌توانند با شاتر الکترونیکی تعداد بسیار بیشتری فریم در ثانیه ثبت کنند.

اما سرعت عکاسی بالا به‌تنهایی نشان‌دهنده کیفیت بهتر شاتر الکترونیکی نیست. سرعت خوانش سنسور همچنان عامل بسیار مهمی است.

Rolling Shutter و رابطه آن با شاتر الکترونیکی

مهم‌ترین محدودیت شاتر الکترونیکی در سنسورهایی که Global Shutter ندارند، پدیده Rolling Shutter است.

فرض کنید در حال عکاسی از یک خودرو سریع هستید.

اگر قسمت بالای سنسور اندکی زودتر از قسمت پایین خوانده شود، خودرو در زمان ثبت ردیف‌های پایینی کمی جلوتر رفته است.

در نتیجه ممکن است خطوط مستقیم کج شوند یا شکل اجسام متحرک تغییر کند.

در هنگام حرکت سریع خود دوربین نیز همین اتفاق می‌تواند رخ دهد.

برای مثال در پنینگ سریع، تیرهای چراغ برق یا ساختمان‌های عمودی ممکن است در تصویر مایل دیده شوند.

تأثیر سرعت خوانش سنسور

میزان Rolling Shutter تا حد زیادی به سرعت Readout سنسور بستگی دارد.

هرچه اطلاعات کامل تصویر سریع‌تر خوانده شود، اختلاف زمانی میان بالاترین و پایین‌ترین ردیف تصویر کمتر می‌شود.

در سنسورهای سریع، به‌خصوص برخی سنسورهای Stacked، این زمان بسیار کوتاه‌تر است.

به همین دلیل نمی‌توان درباره عملکرد شاتر الکترونیکی تمام دوربین‌ها یک حکم ثابت صادر کرد.

ممکن است شاتر الکترونیکی یک دوربین برای عکاسی ورزشی بسیار مناسب باشد، در حالی که دوربینی دیگر با همان حالت در سوژه‌های سریع اعوجاج محسوسی ایجاد کند.

Banding در نور مصنوعی

شاتر الکترونیکی ممکن است در بعضی نورهای LED، فلورسنت و نورهای دارای PWM خطوط روشن و تاریک ایجاد کند.

علت آن تفاوت میان چرخه تغییر شدت نور و زمانی است که قسمت‌های مختلف سنسور خوانده می‌شوند.

این مشکل به شکل نوارهای افقی در تصویر دیده می‌شود و معمولاً با عنوان Banding شناخته می‌شود.

استفاده از قابلیت‌هایی مانند Anti-Flicker، Variable Shutter یا تنظیم دقیق سرعت شاتر در بعضی دوربین‌ها می‌تواند مشکل را کاهش دهد.

با این حال در نورهای مشکل‌ساز، شاتر مکانیکی ممکن است نتیجه قابل اطمینان‌تری ارائه کند.

محدودیت فلاش در شاتر الکترونیکی

استفاده از فلاش در حالت شاتر کاملاً الکترونیکی به طراحی دوربین بستگی دارد.

در بسیاری از مدل‌ها فلاش هنگام فعال بودن Electronic Shutter غیرفعال می‌شود یا محدودیت‌های مشخصی دارد.

دلیل اصلی آن این است که هنگام تخلیه بسیار کوتاه فلاش، تمام خطوط سنسور لزوماً در یک مرحله یکسان از نوردهی قرار ندارند.

در برخی دوربین‌های جدید با سنسورهای بسیار سریع یا Global Shutter این محدودیت کمتر شده است، اما نمی‌توان این قابلیت را برای همه دوربین‌ها فرض کرد.

تعریف پرده اول الکترونیکی یا EFCS

Electronic First Curtain Shutter حالت میانی میان شاتر کاملاً مکانیکی و شاتر کاملاً الکترونیکی است.

در این حالت آغاز نوردهی به‌صورت الکترونیکی انجام می‌شود.

در نتیجه پرده مکانیکی اول برای شروع ثبت تصویر حرکت نمی‌کند.

پس از پایان زمان نوردهی، پرده دوم مکانیکی حرکت می‌کند و نوردهی پایان می‌یابد.

بنابراین EFCS را نمی‌توان همان شاتر الکترونیکی دانست، زیرا همچنان یک پرده مکانیکی در فرآیند ثبت تصویر دخالت دارد.

کاهش Shutter Shock با پرده اول الکترونیکی

یکی از اهداف اصلی EFCS کاهش لرزش ناشی از حرکت پرده اول است.

در شاتر مکانیکی کامل، حرکت اولین پرده ممکن است مقدار بسیار کمی لرزش ایجاد کند.

در حالت EFCS شروع نوردهی بدون حرکت مکانیکی انجام می‌شود و بنابراین این منبع لرزش حذف می‌شود.

این ویژگی در عکاسی ماکرو، تله‌فوتو، منظره، عکاسی با سه‌پایه و دوربین‌های دارای سنسور رزولوشن بالا می‌تواند مفید باشد.

صدای EFCS نسبت به دو حالت دیگر

EFCS کاملاً بی‌صدا نیست.

چون پرده دوم مکانیکی در انتهای نوردهی حرکت می‌کند، همچنان صدای شاتر شنیده می‌شود.

با این حال صدا و حرکت مکانیکی آن می‌تواند نسبت به شاتر مکانیکی کامل کمتر باشد.

بنابراین اگر هدف اصلی عکاسی کاملاً بی‌صدا باشد، شاتر الکترونیکی انتخاب مناسب‌تری است.

محدودیت EFCS در سرعت‌های شاتر بسیار بالا

پرده اول الکترونیکی در اکثر شرایط عملکرد بسیار خوبی دارد، اما در سرعت‌های شاتر بالا می‌تواند محدودیت‌هایی ایجاد کند.

یکی از موارد مهم، عکاسی با دیافراگم بسیار باز و سرعت شاتر بسیار سریع است.

در این شرایط، تفاوت میان نحوه آغاز الکترونیکی نوردهی و حرکت پرده مکانیکی دوم می‌تواند باعث تغییر جزئی در نوردهی یا ظاهر بوکه شود.

این اثر بیشتر در شرایطی دیده می‌شود که از لنزهای سریع مانند f/1.2، f/1.4 یا f/1.8 و سرعت‌های شاتر بسیار بالا استفاده شود.

در چنین موقعیت‌هایی استفاده از شاتر مکانیکی کامل یا بسته به دوربین، شاتر الکترونیکی سریع می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد.

اثر EFCS بر شکل بوکه

در بعضی شرایط خاص، EFCS می‌تواند شکل نقاط خارج از فوکوس را تغییر دهد.

این مسئله بیشتر زمانی دیده می‌شود که سرعت شاتر بسیار بالا و دیافراگم لنز بسیار باز باشد.

پرتوهای نور در بخش‌های مختلف دهانه لنز ممکن است به دلیل تفاوت زمانی میان آغاز الکترونیکی و پایان مکانیکی نوردهی به شکل کاملاً یکسان ثبت نشوند.

نتیجه ممکن است به صورت بوکه‌ای دیده شود که در یک سمت دایره نرم نیست یا ظاهر بریده‌شده دارد.

به همین دلیل برای پرتره با دیافراگم بسیار باز و سرعت‌های بسیار بالا، بررسی نتیجه EFCS اهمیت دارد.

شاتر مکانیکی برای عکاسی با فلاش

در بیشتر دوربین‌ها، شاتر مکانیکی همچنان انتخاب استاندارد برای کار با فلاش است.

در سرعت‌های پایین‌تر از Flash Sync Speed، پرده اول کاملاً باز می‌شود و سپس پرده دوم حرکت می‌کند. در فاصله میان این دو مرحله تمام سنسور برای مدت کوتاهی باز است و فلاش می‌تواند کل تصویر را نوردهی کند.

در سرعت‌های بالاتر معمولاً باید از High-Speed Sync یا HSS استفاده شود.

EFCS نیز در برخی دوربین‌ها با فلاش سازگار است، اما عملکرد دقیق آن باید بر اساس مدل دوربین بررسی شود.

شاتر الکترونیکی برای عکاسی مراسم

مهم‌ترین مزیت شاتر الکترونیکی در مراسم، حذف کامل صدای شاتر است.

در مراسم عقد، سخنرانی، لحظات احساسی و فضاهایی که صدای کلیک دوربین مزاحم است، این قابلیت بسیار ارزشمند است.

اما سالن‌های مراسم اغلب از نورهای LED، پنل‌های دکوراتیو و منابع نور متغیر استفاده می‌کنند.

در چنین محیط‌هایی باید تصاویر از نظر Banding بررسی شوند.

اگر نوارهای روشن و تاریک ظاهر شد، تغییر سرعت شاتر یا استفاده از شاتر مکانیکی می‌تواند نتیجه بهتری ایجاد کند.

انتخاب شاتر برای عکاسی پرتره

در پرتره فضای باز، هر سه نوع شاتر ممکن است کاربرد داشته باشند.

در شرایط معمول، EFCS گزینه بسیار مناسبی است زیرا لرزش مکانیکی را کاهش می‌دهد و بسیاری از محدودیت‌های شاتر کاملاً الکترونیکی را ندارد.

اگر از دیافراگم بسیار باز در نور شدید استفاده شود و سرعت شاتر به مقادیر بسیار بالا برسد، ممکن است شاتر مکانیکی کامل نتیجه طبیعی‌تری در بوکه ارائه دهد.

اگر سکوت کامل اهمیت داشته باشد، شاتر الکترونیکی انتخاب اصلی خواهد بود.

انتخاب شاتر برای عکاسی ورزشی

در دوربین‌های دارای سنسور سریع، شاتر الکترونیکی می‌تواند بهترین انتخاب برای عکاسی ورزشی باشد.

سرعت Burst بیشتر، حذف Blackout در بعضی دوربین‌ها و امکان ثبت تعداد زیادی فریم از یک حرکت کوتاه از مهم‌ترین مزایا هستند.

اما در دوربین‌هایی با Readout کند، Rolling Shutter ممکن است مشکل‌ساز شود.

در این شرایط شاتر مکانیکی می‌تواند شکل سوژه را طبیعی‌تر ثبت کند، حتی اگر سرعت عکاسی پیاپی پایین‌تر باشد.

انتخاب شاتر برای حیات وحش

شاتر الکترونیکی برای حیواناتی که به صدا حساس هستند مزیت بزرگی دارد.

عکاس می‌تواند بدون صدای کلیک مداوم از پرندگان و حیوانات عکس بگیرد.

همچنین Burst سریع احتمال ثبت لحظه مناسب را افزایش می‌دهد.

برای پرندگان در پرواز یا حرکت‌های بسیار سریع، عملکرد شاتر الکترونیکی باید بر اساس سرعت خوانش سنسور دوربین ارزیابی شود.

انتخاب شاتر برای عکاسی منظره

در عکاسی منظره معمولاً سرعت حرکت سوژه پایین است و نگرانی جدی درباره Rolling Shutter وجود ندارد.

EFCS انتخاب مناسبی است زیرا حرکت پرده اول حذف شده و احتمال Shutter Shock کاهش پیدا می‌کند.

شاتر الکترونیکی نیز می‌تواند برای مناظر ثابت مناسب باشد.

با این حال در نورهای مصنوعی، به‌خصوص عکاسی معماری داخلی، همچنان باید Banding را بررسی کرد.

انتخاب شاتر در عکاسی ماکرو

در عکاسی ماکرو حتی لرزش‌های بسیار کوچک می‌توانند روی شارپنس تأثیر بگذارند.

EFCS به دلیل حذف حرکت اولین پرده می‌تواند در چنین شرایطی مفید باشد.

شاتر الکترونیکی نیز لرزش مکانیکی را کاملاً حذف می‌کند و در سوژه‌های ثابت گزینه بسیار خوبی است.

اگر سوژه سریع حرکت کند یا نور مصنوعی خاصی وجود داشته باشد، شرایط باید جداگانه بررسی شود.

استهلاک مکانیکی در سه حالت شاتر

در شاتر مکانیکی کامل، دو پرده در فرآیند ثبت عکس فعال هستند و مکانیزم شاتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در EFCS همچنان پرده مکانیکی دوم عمل می‌کند و بنابراین سیستم کاملاً بدون استهلاک مکانیکی نیست.

در شاتر کاملاً الکترونیکی، برای آغاز و پایان نوردهی نیازی به حرکت پرده مکانیکی وجود ندارد.

به همین دلیل عکاسی با شاتر الکترونیکی معمولاً به شمارنده عمر مکانیکی شاتر به همان شکل شاتر مکانیکی وابسته نیست.

با این حال عمر کلی دوربین فقط به شاتر محدود نمی‌شود و سایر قطعات الکترونیکی و مکانیکی نیز دارای چرخه کاری هستند.

تفاوت میزان صدا

از نظر صدا، سه سیستم را می‌توان به‌صورت کلی این‌گونه مرتب کرد:

شاتر الکترونیکی: تقریباً بی‌صدا

EFCS: دارای صدای مکانیکی محدود به عملکرد پرده دوم

شاتر مکانیکی: صدای کامل عملکرد پرده‌های مکانیکی

بنابراین برای محیط‌هایی که سکوت اولویت اصلی است، Electronic Shutter بهترین انتخاب است.

تفاوت احتمال Rolling Shutter

شاتر کاملاً الکترونیکی بیشترین وابستگی را به سرعت خوانش سنسور دارد.

EFCS برای آغاز نوردهی از روش الکترونیکی استفاده می‌کند، اما ساختار آن با Electronic Shutter کامل متفاوت است و بسیاری از مشکلات مرتبط با ثبت حرکت شدید در شاتر کاملاً الکترونیکی را به همان شکل ایجاد نمی‌کند.

شاتر مکانیکی نیز معمولاً در سوژه‌های بسیار سریع رفتار قابل پیش‌بینی‌تری دارد.

با این حال عملکرد نهایی کاملاً به طراحی سنسور و مکانیزم شاتر دوربین بستگی دارد.

تفاوت در حداکثر سرعت شاتر

شاتر مکانیکی دارای محدودیت فیزیکی سرعت است.

EFCS نیز معمولاً تحت محدودیت‌های مشخص سیستم شاتر دوربین قرار دارد.

اما شاتر الکترونیکی می‌تواند در بعضی دوربین‌ها سرعت بسیار بالاتری ارائه کند.

همین موضوع باعث شده Electronic Shutter برای استفاده از دیافراگم‌های باز در نور زیاد جذاب باشد.

جدول مقایسه شاتر مکانیکی، الکترونیکی و EFCS

راهنمای سریع انتخاب نوع شاتر

شاتر مکانیکی مناسب‌تر است برای:

• عکاسی با فلاش
• محیط‌های دارای LED مشکل‌ساز
• دوربین‌هایی با Readout کند
• سوژه‌های بسیار سریع در صورت مشاهده Rolling Shutter
• پرتره با دیافراگم بسیار باز و سرعت شاتر بالا در صورت ایجاد مشکل EFCS

شاتر الکترونیکی مناسب‌تر است برای:

• عکاسی کاملاً بی‌صدا
• حیات وحش
• مراسم ساکت
• عکاسی خیابانی نامحسوس
• Burst بسیار سریع
• سرعت‌های شاتر بسیار بالا
• کاهش استفاده از مکانیزم شاتر

EFCS مناسب‌تر است برای:

• عکاسی عمومی روزمره
• منظره
• ماکرو
• تله‌فوتو روی سه‌پایه
• کاهش Shutter Shock
• شرایطی که سکوت کامل ضروری نیست اما کاهش حرکت مکانیکی مطلوب است

نقش سنسورهای Stacked در تغییر انتخاب شاتر

سنسورهای Stacked باعث شده‌اند محدودیت‌های شاتر الکترونیکی در برخی دوربین‌های جدید به‌شدت کاهش پیدا کند.

ساختار این سنسورها امکان انتقال سریع‌تر داده را فراهم می‌کند و Readout Time کاهش می‌یابد.

در نتیجه Rolling Shutter کمتر می‌شود و شاتر الکترونیکی برای ورزش، حیات وحش و سوژه‌های سریع کاربردی‌تر می‌شود.

در چنین دوربین‌هایی ممکن است عکاس بخش عمده‌ای از کار خود را با Electronic Shutter انجام دهد.

Global Shutter و حذف یکی از محدودیت‌های اصلی

در سنسور Global Shutter تمام سطح تصویر به‌طور هم‌زمان نوردهی یا نمونه‌برداری می‌شود.

به همین دلیل اعوجاج Rolling Shutter که در سنسورهای خوانش ترتیبی ایجاد می‌شود، عملاً حذف یا به‌شدت کاهش می‌یابد.

این فناوری می‌تواند مزایای شاتر الکترونیکی مانند سکوت، سرعت و حذف استهلاک مکانیکی را بدون یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های آن ارائه کند.

با گسترش چنین سنسورهایی، نقش شاتر مکانیکی در برخی گروه‌های دوربین می‌تواند کمتر شود.

اهمیت بررسی دفترچه و تنظیمات اختصاصی دوربین

نام و عملکرد گزینه‌های شاتر در تمام دوربین‌ها یکسان نیست.

برخی دوربین‌ها گزینه Auto Shutter Type دارند و بر اساس سرعت شاتر یا شرایط عکاسی میان Mechanical و EFCS جابه‌جا می‌شوند.

برخی مدل‌ها نیز هنگام انتخاب Electronic Shutter محدودیت‌هایی در ISO، عمق بیت فایل RAW، عکاسی با فلاش یا برخی قابلیت‌های پردازشی اعمال می‌کنند.

بنابراین بهترین تنظیم همیشه باید با توجه به مشخصات همان مدل دوربین انتخاب شود.

جمع‌بندی

شاتر مکانیکی، شاتر الکترونیکی و پرده اول الکترونیکی سه روش متفاوت برای کنترل زمان نوردهی سنسور هستند و هیچ‌کدام در تمام شرایط بهترین گزینه محسوب نمی‌شوند.

شاتر مکانیکی انتخابی مطمئن برای فلاش، بسیاری از نورهای مصنوعی و شرایطی است که احتمال Rolling Shutter اهمیت زیادی دارد. در مقابل، صدای بیشتر، استهلاک مکانیکی و محدودیت سرعت از نقاط ضعف آن هستند.

شاتر الکترونیکی امکان عکاسی کاملاً بی‌صدا، Burst سریع و سرعت شاتر بسیار بالا را فراهم می‌کند. عملکرد آن بیش از هر چیز به سرعت Readout سنسور بستگی دارد و در سنسورهای کند ممکن است Rolling Shutter یا Banding ایجاد شود.

EFCS یا پرده اول الکترونیکی یک راه‌حل میانی است. آغاز نوردهی به‌صورت الکترونیکی انجام می‌شود تا Shutter Shock کاهش پیدا کند، اما پایان نوردهی همچنان با پرده مکانیکی انجام می‌شود. این حالت برای بسیاری از کاربردهای عمومی گزینه‌ای متعادل محسوب می‌شود، هرچند در سرعت‌های بسیار بالا و دیافراگم‌های بسیار باز ممکن است روی ظاهر بوکه اثر بگذارد.

انتخاب صحیح شاتر باید بر اساس نوع سوژه، سرعت حرکت، منبع نور، استفاده یا عدم استفاده از فلاش و سرعت خوانش سنسور همان دوربین انجام شود.