مقدمه

گاهی پس از ثبت عکس در محیطی که با نور LED، فلورسنت یا نورهای مصنوعی روشن شده است، نوارهای افقی روشن و تاریکی در تصویر دیده می‌شود که هنگام عکاسی با چشم قابل مشاهده نبوده‌اند. این پدیده یکی از رایج‌ترین اشکالات نوردهی در دوربین‌های دیجیتال است و معمولاً با عنوان Banding شناخته می‌شود.

Banding بیشتر زمانی جلب توجه می‌کند که دوربین از شاتر الکترونیکی استفاده کند یا سرعت شاتر با فرکانس نوسان منبع نور هماهنگ نباشد. در چنین شرایطی ممکن است بخش‌هایی از سنسور زمانی خوانده شوند که شدت نور بیشتر است و قسمت‌های دیگر در لحظه‌ای ثبت شوند که نور ضعیف‌تر شده است.

نتیجه می‌تواند مجموعه‌ای از نوارهای روشن و تاریک، تغییر رنگ میان قسمت‌های مختلف تصویر یا نوردهی نامساوی در کادر باشد. این مسئله در عکاسی مراسم، سالن‌های ورزشی، استودیوهایی با نور LED، کنسرت‌ها، نمایشگاه‌ها و محیط‌های اداری بیشتر دیده می‌شود.

شناخت علت Banding اهمیت زیادی دارد؛ زیرا همیشه نمی‌توان آن را به‌طور کامل در مرحله ویرایش حذف کرد. انتخاب صحیح نوع شاتر، تنظیم سرعت شاتر و استفاده از قابلیت‌های Anti-Flicker یا Flicker Reduction می‌تواند از ایجاد این مشکل در زمان عکاسی جلوگیری کند.

تعریف Banding در عکاسی دیجیتال

Banding به ایجاد نوارها یا بخش‌هایی با روشنایی یا رنگ متفاوت در تصویر گفته می‌شود.

در یکی از رایج‌ترین حالت‌ها، تصویر دارای نوارهای افقی روشن و تاریک می‌شود. این نوع Banding معمولاً در اثر تعامل میان نحوه خواندن سنسور و نوسان شدت یک منبع نور مصنوعی ایجاد می‌شود.

اما واژه Banding فقط به این حالت محدود نیست.

گاهی در تصاویر دارای گرادیان نرم، مانند آسمان یا پس‌زمینه استودیویی، به‌جای انتقال پیوسته رنگ و روشنایی، پله‌های مشخصی مشاهده می‌شود. این پدیده نیز نوع دیگری از Banding است که بیشتر به عمق رنگ، فشرده‌سازی فایل و پردازش تصویر ارتباط دارد.

بنابراین برای حل مشکل ابتدا باید مشخص شود با کدام نوع Banding روبه‌رو هستیم.

دو نوع اصلی Banding در تصاویر

به‌طور کلی Banding در عکاسی را می‌توان به دو گروه مهم تقسیم کرد.

Banding ناشی از نور و شاتر معمولاً به شکل نوارهای افقی روشن، تاریک یا رنگی ظاهر می‌شود و بیشتر با نورهای LED، فلورسنت، شاتر الکترونیکی و سرعت شاتر ارتباط دارد.

Color یا Tonal Banding بیشتر در سطوح دارای تغییر تدریجی رنگ دیده می‌شود. برای مثال آسمانی که باید از آبی روشن به آبی تیره به‌صورت نرم تغییر کند، ممکن است به چند نوار یا مرحله رنگی تقسیم شود.

علت‌ها و روش‌های اصلاح این دو نوع متفاوت هستند و نباید آنها را با یکدیگر اشتباه گرفت.

نوسان نور مصنوعی؛ مهم‌ترین عامل Banding هنگام عکاسی

بسیاری از منابع نور مصنوعی نور کاملاً ثابتی تولید نمی‌کنند.

شدت خروجی بعضی لامپ‌ها در طول زمان تغییر می‌کند. این تغییر ممکن است آن‌قدر سریع باشد که چشم انسان آن را نور ثابت تصور کند، اما دوربین می‌تواند تفاوت شدت نور را ثبت کند.

نورهای LED، فلورسنت و برخی تجهیزات روشنایی ارزان‌قیمت از مهم‌ترین نمونه‌ها هستند.

اگر بخش‌های مختلف سنسور در لحظات متفاوت ثبت شوند، ممکن است هر بخش شدت متفاوتی از نور را دریافت کند.

در نتیجه نوارهای روشن و تاریک روی تصویر ظاهر می‌شوند.

ارتباط فرکانس برق با Flicker نور

شدت نور بعضی منابع مصنوعی تحت تأثیر جریان برق متناوب قرار می‌گیرد.

در شبکه برق AC، ولتاژ به‌صورت دوره‌ای تغییر می‌کند و طراحی منبع نور تعیین می‌کند این تغییر تا چه اندازه روی خروجی نور اثر داشته باشد.

برخی تجهیزات روشنایی دارای مدارهای الکترونیکی مناسبی هستند و نور نسبتاً ثابتی تولید می‌کنند. در مقابل، بعضی LEDهای ارزان یا تجهیزات دارای PWM می‌توانند تغییرات شدیدتری در خروجی نور داشته باشند.

دوربین در سرعت‌های خاص شاتر می‌تواند این تغییرات را به شکل تفاوت روشنایی میان بخش‌های تصویر ثبت کند.

نقش شاتر الکترونیکی در افزایش احتمال Banding

شاتر الکترونیکی یکی از شرایطی است که Banding زیر نور مصنوعی را آشکارتر می‌کند.

در بیشتر سنسورهای CMOS، تصویر در حالت شاتر الکترونیکی به‌صورت خط‌به‌خط خوانده می‌شود.

فرض کنید قسمت بالایی تصویر در لحظه‌ای ثبت شود که نور LED در بیشترین شدت خود قرار دارد، اما چند میلی‌ثانیه بعد هنگام خواندن خطوط پایین‌تر، شدت منبع نور کاهش پیدا کرده باشد.

بخش بالایی روشن‌تر و بخش پایینی تاریک‌تر ثبت خواهد شد.

اگر این چرخه چند بار در مدت Readout سنسور تکرار شود، چند نوار روشن و تاریک در کادر دیده می‌شود.

تأثیر سرعت Readout سنسور

هرچه سرعت خوانش کامل سنسور بیشتر باشد، فاصله زمانی میان ثبت قسمت بالایی و پایینی تصویر کمتر خواهد بود.

در نتیجه فرصت کمتری برای ثبت مراحل مختلف Flicker منبع نور وجود دارد.

به همین دلیل دوربین‌هایی با سنسورهای بسیار سریع یا Stacked معمولاً در بعضی شرایط عملکرد بهتری در شاتر الکترونیکی دارند.

با این حال سنسور سریع به معنی حذف قطعی Banding نیست.

اگر فرکانس منبع نور نامناسب باشد، حتی دوربین‌های بسیار پیشرفته نیز ممکن است در برخی سرعت‌های شاتر اثر Flicker یا Banding را ثبت کنند.

تأثیر سرعت شاتر بر Banding

سرعت شاتر یکی از مهم‌ترین تنظیمات برای کنترل Banding است.

سرعت‌های بسیار بالا می‌توانند بخش کوچکی از چرخه روشن و خاموش شدن منبع نور را ثبت کنند. اگر قسمت‌های مختلف تصویر در مراحل متفاوت چرخه نور خوانده شوند، اختلاف روشنایی بیشتر قابل مشاهده خواهد بود.

در بعضی شرایط، کاهش سرعت شاتر باعث می‌شود دوربین میانگین بخش بزرگ‌تری از چرخه نور را ثبت کند و نوارها کمتر شوند.

اما یک عدد ثابت برای تمام محیط‌ها وجود ندارد.

نوع منبع نور، فرکانس برق، سیستم PWM و سرعت خوانش سنسور همگی در نتیجه نقش دارند.

راهکار انتخاب سرعت شاتر مناسب

یکی از روش‌های عملی برای کاهش Banding، آزمایش چند سرعت شاتر نزدیک به یکدیگر است.

اگر برای مثال در یک سالن با سرعت 1/500 ثانیه نوارهای واضح مشاهده می‌شود، می‌توان سرعت‌هایی مانند 1/250، 1/200، 1/125 یا مقادیر مشابه را آزمایش کرد.

در بعضی دوربین‌های جدید امکان تنظیم بسیار دقیق سرعت شاتر وجود دارد که با نام‌هایی مانند Variable Shutter، High-Frequency Flicker Reduction یا تنظیم Fine Shutter Speed شناخته می‌شود.

در این حالت می‌توان سرعت شاتر را با دقت بیشتری با فرکانس نور هماهنگ کرد.

قابلیت Anti-Flicker در دوربین

بسیاری از دوربین‌های جدید دارای قابلیت Anti-Flicker Shooting هستند.

دوربین با استفاده از سیستم اندازه‌گیری نور، تغییرات دوره‌ای روشنایی منبع نور را تشخیص می‌دهد و زمان ثبت تصویر را با نقطه مناسب چرخه نور هماهنگ می‌کند.

هدف این است که عکس در زمانی ثبت شود که منبع نور شدت بیشتری دارد.

این قابلیت به‌خصوص هنگام عکاسی پیاپی در سالن‌های ورزشی یا محیط‌هایی با نور فلورسنت کاربرد دارد.

بدون Anti-Flicker ممکن است یک عکس روشن، عکس بعدی کمی تاریک و فریم بعدی دارای رنگ متفاوت باشد.

تفاوت Anti-Flicker و کاهش Banding در شاتر الکترونیکی

Anti-Flicker در تمام دوربین‌ها به یک شکل کار نمی‌کند.

برخی سیستم‌ها عمدتاً برای شاتر مکانیکی طراحی شده‌اند و زمان آزاد شدن شاتر را با پیک روشنایی منبع نور هماهنگ می‌کنند.

این روش در شاتر الکترونیکی همیشه نمی‌تواند نوارهای موجود در داخل یک فریم را حذف کند، زیرا مشکل ممکن است در طول زمان خوانش خود سنسور رخ دهد.

برای شاتر الکترونیکی، سیستم‌های پیشرفته‌تر High-Frequency Anti-Flicker یا Variable Shutter می‌توانند مؤثرتر باشند.

بنابراین هنگام فعال کردن Anti-Flicker باید بررسی شود این قابلیت در نوع شاتر انتخاب‌شده چگونه عمل می‌کند.

استفاده از شاتر مکانیکی برای کاهش Banding

اگر Banding با شاتر الکترونیکی شدید باشد، یکی از ساده‌ترین راه‌حل‌ها تغییر حالت دوربین به شاتر مکانیکی است.

در شاتر مکانیکی، نحوه کنترل نوردهی با شاتر کاملاً الکترونیکی متفاوت است و در بسیاری از شرایط نوارهای ناشی از خوانش خط‌به‌خط سنسور کاهش پیدا می‌کنند.

این روش به‌خصوص برای عکاسی مراسم، عروسی، کنسرت و سالن‌های ورزشی که نور محیط قابل کنترل نیست، بسیار کاربردی است.

البته شاتر مکانیکی نیز نمی‌تواند تمام مشکلات Flicker را حذف کند. ممکن است همچنان تفاوت نوردهی میان فریم‌های مختلف مشاهده شود، اما احتمال ایجاد نوارهای شدید در یک فریم معمولاً کمتر خواهد بود.

استفاده از EFCS و Banding

پرده اول الکترونیکی یا EFCS یک روش میانی میان شاتر مکانیکی و کاملاً الکترونیکی است.

در این حالت شروع نوردهی الکترونیکی و پایان آن مکانیکی است.

EFCS ممکن است در برخی شرایط نسبت به شاتر کاملاً الکترونیکی حساسیت کمتری به Banding داشته باشد، اما نتیجه به طراحی دوربین و نوع منبع نور بستگی دارد.

بنابراین اگر در حالت Electronic Shutter مشکل دیده می‌شود، می‌توان EFCS را نیز به‌عنوان یک گزینه آزمایش کرد.

Banding در عکاسی عروسی و مراسم

سالن‌های عروسی یکی از محیط‌هایی هستند که احتمال Banding در آنها بالا است.

نورهای LED سقفی، نورهای RGB، نورهای دکوراتیو، Moving Head و تجهیزات نورپردازی صحنه ممکن است هر کدام با فرکانس متفاوتی کار کنند.

گاهی حتی در یک کادر چند نوع منبع نور وجود دارد.

در چنین شرایطی ممکن است یک سرعت شاتر برای بخشی از نورها مناسب باشد اما با منبع دیگری هماهنگ نباشد.

عکاسی آزمایشی قبل از بخش‌های مهم مراسم اهمیت زیادی دارد.

بزرگ‌نمایی تصاویر روی نمایشگر دوربین و بررسی مناطق یکنواخت مانند دیوار، لباس یا پس‌زمینه می‌تواند Banding را سریع‌تر آشکار کند.

Banding در سالن‌های ورزشی

سالن‌های ورزشی معمولاً با منابع نور مصنوعی قدرتمند روشن می‌شوند و عکاس نیز برای متوقف کردن حرکت از سرعت‌های شاتر بالا استفاده می‌کند.

این ترکیب یکی از شرایط کلاسیک برای ایجاد Flicker و Banding است.

ممکن است چند فریم متوالی دارای نوردهی یا تراز رنگ متفاوت باشند.

در دوربین‌های دارای Anti-Flicker، فعال کردن این قابلیت می‌تواند ثبات نوردهی میان فریم‌ها را افزایش دهد.

اگر شاتر الکترونیکی نوارهای واضح ایجاد می‌کند، استفاده از شاتر مکانیکی یا تنظیم دقیق فرکانس شاتر می‌تواند نتیجه بهتری داشته باشد.

Banding در کنسرت و نورهای صحنه

نورپردازی کنسرت‌ها یکی از پیچیده‌ترین شرایط برای دوربین است.

چراغ‌های LED رنگی ممکن است با PWM کنترل شوند و شدت نور آنها در زمان بسیار کوتاهی تغییر کند.

از آنجا که رنگ‌های مختلف نیز ممکن است توسط تجهیزات متفاوت تولید شوند، Banding می‌تواند علاوه بر روشنایی، به شکل نوارهای رنگی ظاهر شود.

برای مثال ممکن است بخشی از تصویر بنفش و قسمت دیگری آبی‌تر یا تیره‌تر دیده شود.

در این شرایط ثبت چند فریم آزمایشی و بررسی سرعت‌های مختلف شاتر بسیار مهم است.

Banding در استودیوهای مجهز به LED

چراغ LED حرفه‌ای مخصوص فیلمبرداری و عکاسی معمولاً برای کاهش Flicker طراحی می‌شود.

با این حال همه تجهیزات LED عملکرد یکسانی ندارند.

بعضی نورها در حداکثر توان عملکرد مناسبی دارند اما هنگام کاهش شدت از طریق Dimmer از PWM استفاده می‌کنند و احتمال Flicker افزایش پیدا می‌کند.

در چنین شرایطی ممکن است افزایش شدت خود چراغ و کنترل نوردهی از طریق فاصله، دیفیوزر، دیافراگم یا ISO نتیجه بهتری نسبت به کم کردن شدید توان LED ایجاد کند.

این موضوع به طراحی تجهیزات بستگی دارد و باید به‌صورت عملی آزمایش شود.

ارتباط PWM با Banding

PWM یا Pulse Width Modulation روشی رایج برای کنترل روشنایی LED است.

در این روش LED به‌جای تولید نور پیوسته با شدت کمتر، بسیار سریع روشن و خاموش می‌شود.

چشم انسان معمولاً این تغییر سریع را تشخیص نمی‌دهد و فقط نور کم‌تر یا بیشتر به نظر می‌رسد.

اما دوربین با سرعت شاتر بالا می‌تواند بخشی از این چرخه را ثبت کند.

در نتیجه اختلاف روشنایی یا Banding ایجاد می‌شود.

هرچه فرکانس PWM پایین‌تر باشد، احتمال مشاهده این مشکل در دوربین بیشتر خواهد بود.

شناسایی Banding قبل از شروع عکاسی اصلی

بهترین روش مقابله با Banding، تشخیص آن پیش از ثبت تصاویر مهم است.

چند عکس آزمایشی از محیط بگیرید و تصویر را روی نمایشگر دوربین بزرگ کنید.

به قسمت‌هایی که رنگ یا روشنایی یکنواخت دارند توجه کنید.

دیوارهای ساده، پرده، سقف، پس‌زمینه استودیو و لباس‌های بدون طرح برای تشخیص نوارها مناسب هستند.

همچنین چند فریم پیاپی ثبت کنید.

اگر میزان روشنایی یا رنگ میان فریم‌ها تغییر می‌کند، احتمال Flicker منبع نور وجود دارد.

استفاده از Live View برای تشخیص Flicker

در برخی دوربین‌ها Banding قبل از ثبت عکس نیز روی نمایشگر یا منظره‌یاب الکترونیکی قابل مشاهده است.

اگر هنگام تغییر سرعت شاتر، نوارهای تیره روی صفحه حرکت کنند، نشانه واضحی از ناسازگاری شاتر با فرکانس نور است.

در چنین شرایطی می‌توان سرعت شاتر را تغییر داد تا حرکت یا شدت نوارها کاهش یابد.

با این حال نمایشگر همیشه دقیقاً مشابه فایل نهایی رفتار نمی‌کند؛ بنابراین ثبت عکس آزمایشی همچنان ضروری است.

تأثیر ISO بر Banding

ISO معمولاً علت اصلی Banding ناشی از نور نیست.

اما افزایش زیاد ISO می‌تواند اختلاف روشنایی میان نوارها و نویز موجود در تصویر را آشکارتر کند.

در تصاویر بسیار کم‌نور، برخی الگوهای نویز سنسور نیز ممکن است به شکل خطوط یا Banding دیده شوند که منشأ آنها با Flicker نور متفاوت است.

بنابراین اگر Banding حتی در نور طبیعی یا بدون منبع نور مصنوعی ظاهر می‌شود، باید احتمال نویز الکترونیکی یا مشکلات مربوط به بازیابی شدید سایه‌ها نیز بررسی شود.

Banding ناشی از بازیابی شدید سایه‌ها

نوع دیگری از Banding می‌تواند هنگام روشن کردن شدید سایه‌ها در فایل RAW ظاهر شود.

در نوردهی بسیار کم، سیگنال ثبت‌شده توسط سنسور ضعیف است و نویز الکترونیکی نسبت بیشتری از اطلاعات تصویر را تشکیل می‌دهد.

اگر در ویرایش Exposure یا Shadows چند استاپ افزایش داده شود، ممکن است الگوهای ثابت سنسور یا خطوط ضعیف به شکل Banding دیده شوند.

بهترین راه جلوگیری از این حالت، ثبت نوردهی مناسب در دوربین و جلوگیری از Underexposure شدید است.

تفاوت Banding ناشی از نور و نویز سنسور

Banding ناشی از Flicker معمولاً نظم مشخصی دارد و به‌صورت نوارهایی با روشنایی متفاوت ظاهر می‌شود.

تغییر سرعت شاتر یا نوع شاتر می‌تواند الگوی آن را تغییر دهد.

در مقابل، Banding ناشی از نویز یا Read Noise ممکن است بیشتر در سایه‌های بسیار روشن‌شده ظاهر شود و ارتباط مستقیمی با منبع نور نداشته باشد.

اگر پس از تغییر منبع نور و شاتر همچنان خطوط مشابه باقی بمانند، باید احتمال منشأ الکترونیکی نیز بررسی شود.

Tonal Banding در گرادیان‌های رنگی

نوع دیگری از Banding در آسمان، پس‌زمینه‌های گرادیانی و مناطق دارای تغییر نرم رنگ دیده می‌شود.

در حالت طبیعی باید انتقال میان درجات رنگ کاملاً نرم باشد.

اگر تعداد سطح‌های ثبت یا ذخیره‌شده کافی نباشد، این انتقال به چند مرحله مجزا تقسیم می‌شود و مرز میان آنها قابل مشاهده خواهد بود.

این پدیده بیشتر در فایل‌های دارای عمق بیت پایین، JPEGهایی که چند بار ذخیره شده‌اند یا تصاویر با فشرده‌سازی شدید دیده می‌شود.

تأثیر عمق رنگ بر Tonal Banding

عمق بیت تعیین می‌کند چند سطح مختلف برای نمایش اطلاعات رنگ و روشنایی در دسترس باشد.

هرچه تعداد سطوح کمتر باشد، احتمال مشاهده شکست در گرادیان‌های بسیار نرم بیشتر می‌شود.

فایل RAW معمولاً انعطاف بیشتری برای ویرایش نسبت به JPEG دارد و اطلاعات تونال بیشتری در اختیار نرم‌افزار قرار می‌دهد.

این تفاوت هنگام ویرایش شدید رنگ، آسمان یا پس‌زمینه‌های نرم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تأثیر ویرایش شدید بر Banding

حتی یک فایل اولیه مناسب نیز ممکن است پس از ویرایش بسیار شدید دچار Tonal Banding شود.

افزایش زیاد Contrast، تغییر شدید Curves، کشیدن رنگ‌ها یا پردازش چندمرحله‌ای فایل 8-Bit می‌تواند فاصله میان سطوح تونال را آشکار کند.

کار روی فایل RAW و استفاده از فضای کاری با عمق بیت بالاتر هنگام ویرایش حرفه‌ای می‌تواند احتمال ایجاد این مشکل را کاهش دهد.

روش‌های اصلی جلوگیری از Banding هنگام عکاسی

برای کاهش احتمال Banding ناشی از منابع نور مصنوعی، چند اقدام مؤثر وجود دارد:

• فعال کردن Anti-Flicker در صورت پشتیبانی دوربین
• آزمایش چند سرعت شاتر مختلف
• استفاده از شاتر مکانیکی در صورت ایجاد Banding شدید با Electronic Shutter
• استفاده از EFCS به‌عنوان گزینه جایگزین در برخی دوربین‌ها
• استفاده از Variable Shutter یا High-Frequency Flicker Reduction
• بررسی تصاویر آزمایشی پیش از شروع عکاسی اصلی
• استفاده از نورهای حرفه‌ای Flicker-Free در محیط‌های قابل کنترل
• جلوگیری از نوردهی بسیار کم و بازیابی شدید سایه‌ها
• ثبت RAW برای حفظ بیشترین انعطاف در ویرایش

جدول علت و راه‌حل Banding

تنظیم نوع شاتر بر اساس شرایط

اگر محیط با نور طبیعی روشن شده باشد و نیاز به عکاسی بی‌صدا وجود داشته باشد، شاتر الکترونیکی معمولاً بدون مشکل خاصی قابل استفاده است.

اگر زیر نور LED یا فلورسنت عکاسی می‌کنید و Banding مشاهده می‌شود، ابتدا سرعت شاتر را تغییر دهید.

در مرحله بعد Anti-Flicker یا قابلیت مشابه دوربین را فعال کنید.

اگر مشکل همچنان باقی ماند، شاتر مکانیکی را امتحان کنید.

در دوربین‌هایی با تنظیم Variable Shutter، می‌توان با تغییر بسیار جزئی سرعت شاتر نقطه‌ای پیدا کرد که نوارها تقریباً حذف شوند.

اهمیت بررسی Banding در عکاسی حرفه‌ای

Banding از آن دسته مشکلاتی است که روی نمایشگر کوچک دوربین ممکن است نادیده گرفته شود اما پس از انتقال فایل به مانیتور بزرگ بسیار واضح باشد.

این مسئله در پروژه‌های تجاری، عروسی، تبلیغاتی و ورزشی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا ممکن است صدها عکس تحت همان نور و تنظیمات ثبت شوند.

اگر مشکل در ابتدای پروژه تشخیص داده نشود، تمام تصاویر می‌توانند تحت تأثیر قرار بگیرند.

به همین دلیل چند دقیقه تست نور و شاتر قبل از شروع کار می‌تواند از مشکل بزرگی در مرحله پس‌تولید جلوگیری کند.

امکان حذف Banding در ویرایش

میزان قابل اصلاح بودن Banding به شدت مشکل بستگی دارد.

اگر اختلاف روشنایی بسیار کم باشد، ابزارهای Local Adjustment، Gradient، Curves یا ماسک‌های نرم می‌توانند بخشی از آن را کاهش دهند.

اما Banding شدید که در سراسر تصویر تکرار شده باشد بسیار دشوارتر است.

اگر نوارها دارای تغییر رنگ نیز باشند، اصلاح آنها پیچیده‌تر خواهد شد.

در عکس‌های دارای جزئیات زیاد ممکن است نوارها کمتر جلب توجه کنند، اما روی پوست، دیوار یا پس‌زمینه ساده بسیار آشکار هستند.

بنابراین جلوگیری هنگام ثبت تصویر همیشه بهتر از اتکا به اصلاح نرم‌افزاری است.

جمع‌بندی

Banding یکی از مشکلات رایج در عکاسی دیجیتال است که می‌تواند به شکل نوارهای روشن، تاریک یا رنگی در تصویر ظاهر شود. در بسیاری از موارد، علت اصلی آن نوسان شدت منابع نور مصنوعی و ناسازگاری این تغییرات با سرعت شاتر و نحوه خوانش سنسور است.

شاتر الکترونیکی به دلیل خوانده شدن خط‌به‌خط سنسور در بسیاری از دوربین‌ها حساسیت بیشتری نسبت به این پدیده دارد. نورهای LED و سیستم‌های مبتنی بر PWM نیز از مهم‌ترین منابع ایجاد Banding محسوب می‌شوند.

تغییر سرعت شاتر، فعال کردن Anti-Flicker، استفاده از Variable Shutter و در صورت نیاز تغییر از شاتر الکترونیکی به مکانیکی از مؤثرترین روش‌های مقابله با این مشکل هستند.

نوع دیگری از Banding نیز در گرادیان‌های رنگی و سایه‌های شدید دیده می‌شود که بیشتر به عمق بیت، فشرده‌سازی، نوردهی ناکافی و ویرایش سنگین مربوط است.

تشخیص نوع Banding پیش از اقدام به اصلاح اهمیت زیادی دارد. در پروژه‌های حرفه‌ای، ثبت چند تصویر آزمایشی و بررسی دقیق نور و نوع شاتر قبل از شروع عکاسی بهترین راه برای جلوگیری از تکرار این مشکل در تعداد زیادی فایل است.